Van Blindengeleidehond tot ..........
Na dat in maart 2010 mijn hond was overleden en ik inmiddels op de wachtlijst stond voor een korthaar pup bij de Kennel from Hobbits Home.
Werd ik in juni door een vriend gebeld dat een alleraardigste korthaar reu een nieuw huis zocht.
Omdat ik echter al op de wachtlijst voor een pup stond heb ik even getwijfeld of het verstandig was op naar deze hond te gaan kijken,
die twijfel was echter snel voorbij, omdat ik eigenlijk wel wist dat er na 1 korthaar ook na verloop van tijd een 2de zou komen.
Eind juni ben ik gaan kennismaken met de reu genaamd, Harley, ja van Harley Davidson.
Harley is een voormalige blindengeleide hond die bij zijn baas is weggehaald, omdat hij daar niet op de juiste wijze behandeld werd,
er werd veel te veel druk op hem gelegd en ik ben er van overtuigd gezien zijn gedrag dat dit niet zachtzinnig gebeurde,
dit heeft tot gevolg gehad dat Harley uiteindelijk werk weigerde, wat zijn kortharen tot slim.....
Hij heeft hier een behoorlijke knauw van op gelopen, het aanleren van nieuwe dingen moet met heel veel beleid en begrip van hondengedrag gebeuren.
Zodra hij maar het gevoel heeft iets te moeten presteren, blokkeert hij en doet niets meer.
Vanaf het eerste moment dat ik hem zag was er een klik tussen hem en mij.
Tijdens onze kennismakingswandeling hield hij me al elke seconde in het oog en weigerde zelfs een stukje door te lopen met mijn moeder toen ik even iets achterbleef.
Gedurende onze vele wandelingen die we sindsdien  hebben gemaakt verliest hij me geen moment uit het oog
De beslissing om hem in huis te halen was dan ook snel genomen .
Op 15 juli 2010 is Harley bij mij komen wonen.
Hij was qua bespiering niet echt in topvorm dus dat moesten we eerst op peil brengen voordat ik hem echt kon laten rennen, springen en achter ballen aan kon laten hollen.
Door veel met hem te wandelen en naast de fiets of step te laten draven kwam hij steeds beter in conditie.
Gelukkig maar want nu konden we in december 2010 starten met een cursus behendigheid.
Voor een voormalige blindengeleidehond is dit natuurlijk een zeer aparte tak van sport, waar hij vroeger altijd om de hindernissen heen moest lopen werd nu van hem
verwacht dat hij er over of doorheen sprong of liep.
Door de tunnel was geen probleem, dit vond hij gelijk al erg leuk, het springen ging hem over lage hindernissen ook nog redelijk af maar toen
de hindernissen op de echte hoogte stonden weigerde hij veelvuldig om te springen.
Met zijn trainingsverleden moest ik dus heel voorzichtig kijken hoe kunnen we dit oplossen en hoe houden we het leuk voor hem.
Na een aparte springtraining waarin we de sprongen op steeds wisselende hoogten hebben gezet kreeg hij steeds meer vertrouwen dat hij ook best over large hoogte kon springen.
Vanaf dat moment kreeg hij steeds meer lol in de behendigheidslessen zelfs zoveel lol dat we op 16 mei 2011 met vlag en wimpel geslaagd zijn voor de beginnerscursus behendigheid.
Harley heeft een foutloos parcours gelopen in 51 seconden, deze prestatie was goed voor de 1 ste plaats.
Daarnaast heeft hij op 8 mei 2011 ook nog even tussendoor zijn diploma Sociale Huishond behaald, dus een ieder zal begrijpen dat
ik super trots ben op mijn Sociale, Behendige, ex-blindengeleide Huishond.

Lieve Harley, je bent mijn lot uit de loterij!!!!!!!!!!!!!!

Simone Hendriks

Ik, Wies ter Beek,mag met Maybel naar het Wereld Kampioenschap Dog Dance in Salzburg, Oostenrijk.
Het WK zal gehouden worden op 17, 18 en 19 mei op de World Dog Show van de FCI.
Ik heb me op het NK afgelopen oktober geplaatst met de routine "Moskou Moskou"
Met deze routine heb ik een imposante 9 gehaald, van de 10 te behalen punten!! Ik ben zo trots op mijn meid!!

Wies.

Een glamour foto van haar omdat ze een prinsesje is en een foto van de moskou routine

Een verhaal van Saar, een wereldhond

 

Vanaf juni woont Saar-  officieel  Xsara Van Midden aarde, bij ons. 
Wij zijn op een bijzondere manier aan haar gekomen.
Lang voordat wij besloten om weer een hond te nemen liepen mijn man en onze nog zeer jonge zoon op de heide ten zuiden van Hilversum.
Opeens zagen we een drietal honden lopen waar we beiden meteen van gecharmeerd waren. 
Het bleken kortharige collies te zijn die met hun bazen, Jos en Ton Sanders, helemaal naar Hilversum waren gereden omdat je daar zo lekker met de honden los op de heide kunt lopen.
Wat een leuke, mooie en vriendelijke honden waren dat.
Eenmaal thuis heb ik het adres van de kennel opgeschreven, voor je weet maar niet wanneer…
Ondertussen werd een tweede zoon geboren en bleef het plan om weer een hond te nemen op de achtergrond.
En toen werd mijn man en de vader van onze twee nog  jonge kinderen ziek.
Hij bleek longkanker te hebben, leek genezen, werd weer ziek en had een slechte levensverwachting.
Op dat moment waren onze twee jongens 8 en 5 jaar oud.
Onze oudste, Tjeu, was toen al dol op honden en had al twee jaar een hond op zijn verlanglijst staan.
Tijdens een weekend met elkaar en zonder de kinderen aan het strand kwam het idee van een nieuwe hond weer naar voren.
Natuurlijk was het misschien helemaal niet verstandig om aan een jonge hond te beginnen, want niemand wist hoe ons gezin zou varen, de maanden en jaren die zouden volgen. 
Toch namen de plannen vastere vormen aan.
Want zou een hond juist in een gezin met ernstige ziekte niet voor heel veel afleiding kunnen zorgen?
We waren het er over eens dat we dit keer niet een hond met een verleden zouden nemen uit het asiel (beiden hadden we al diverse honden geadopteerd, maar wel honden gehad die een verleden hadden),
maar zouden gaan voor een pup van een ras met een goed karakter. .. en toen dachten we weer aan die leuke honden van de hei.
Thuis gekomen ben ik gaan zoeken op internet naar informatie over de kennel waar de kortharige collies zie wij toentertijd zagen.
Die bleek in de lucht en sterker nog, Jos en Ton Sanders waren van plan een nest te gaan fokken.
We hebben snel via de mail contact opgenomen en ons heel uitgebreid en eerlijk voorgesteld.
Een telefoongesprek volgde, en nog één. En ja, we mochten op de wachtlijst voor een nest van Vanja, de zwarte collie van Jos en Ton.
Als vader hadden zij Zap gevonden, een prachtige blue merle reu.
We waren de derde die uit het nest  mochten kiezen, dus de kans dat we een hond  zouden krijgen, was groot.
En zo kwam dus Saar bij ons.
Mijn man ging snel nadat zij kwam een periode van chemo en bestraling tegemoet, dus de eerste maanden liep ik met onze vrolijke pup .
Ze kon al snel naar de hei, waar ze enorm goed socialiseerde.
Na een paar maanden knapte mijn man enorm op en kon hij het wandelen met Saar overnemen.
Wat fijn was dat voor man en hond! Saar liep twee keer per dag op de hei, mijn man bouwde binnen no-time een nieuwe hondenvriendenkring op.

Helaas liep het met de ziekte uiteindelijk helemaal niet goed  en overleed mijn man in januari van 2010.
Een dag na zijn begrafenis liep ik alweer op de hei met Saar, zwaar maar tegelijkertijd heel goed.
Omdat ik na een paar maanden weer part-time aan het werk ging vonden we een leuke hondenoppas voor Saar.
Ook werd zij door vrienden uitgelaten.
In juli 2010 hebben we een Spaanse bastaardhond geadopteerd.
Dit omdat ik graag nieuw leven in ons huis erbij wilde hebben.
En hoewel Nano in het begin aanpassingsproblemen had en moeilijk alleen kon zijn klikte het met Saar en onze kat meteen goed.
Saar heeft Nano mede veranderd van een bange kuitenklever tot een vrolijke spring-in-het-veld.

Voor de kinderen is Saar heel belangrijk.
Zij kunnen bovenop haar gaan liggen en met haar kroelen.
Daarnaast is Saar enorm dol op spelen met de bal.
Menig vriendje is al mee de hei opgegaan om 100 keer de bal te gooien, die dan door Saar ook 100 keer terug wordt gebracht en netjes bij de voeten wordt neergelegd.
Inmiddels is Saar bijna 5 en nog steeds een heerlijke gezinshond met veel fans en hondenvrienden.

Voor ons is ze onbetaalbaar!

Hartelijke groet,
Loes Brun
Tjeu en Daniël

Regeltjes en wetenswaardigheden

Nieuws , foto's en verhalen worden alleen geplaatst indien toegezonden aan de webmaster.

Foto's zijn vrij van verplichtingen, webmaster kan nooit aansprakelijk gesteld worden voor het gebuik ervan.

Verwachte nesten worden voor maximaal 60 dagen geplaatst.

Nesten worden voor maximaal 60 dagen geplaatst.

(tussentijdse aanpassing van bv foto's is mogelijk)

Webmaster is niet aansprakelijk voor hetgeen in de verwijzingen (Linken) gepubliceerd wordt.

Foto's in de gallerijen worden in volgorde van binnenkomst geplaatst.

Foto's en teksten "in loving memory" worden in volgorde van binnenkomst geplaatst.

De keus van de "foto van de maand" en de "korthaar van de maand " is aan de webmaster ,

echter een verzoek hiervoor kan worden ingediend (graag zelfs).

Filmpjes en diashows kunnen aangeleverd worden, deze worden omgezet naat swf extensie